خطاب به آزادگان از زبان یک جانباز70 درصد
جانباز 70 درصد - آزادگان عزیز! من در اسارت نبودم پس نمی توانم ادعا کنم همدرد شما هستم اما آنچه از نوشته ها و دیده ها حس کردم فضای زیبایی بود که در اوج درد و شکنجه آفریدید و حسرت ناسزا به حضرت امام (ره) و درود بر صدام را در دل بعثی ها گذاشتید.
یک لحظه حس می کنم فضای تنگ غیر قابل تنفس ، تحمل ضربات باتوم و شلاق ، جسم های مجروح که بوی عفونت زخمشان همه جا را پر کرده بود ، نه دستشوئی سالم و نه حمام ، بدترین کیفیت آب و غذا و دیگر چه بگویم، یک انسان آستانه تحملش مگر چقدر بود که شکسته نشد و شما نشکستید و همه آن را صبوری کردید و نشان دادید اولاد خلف حضرت امام (ره)عزیزمان بودید و هستید.
اگر امروز نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بعنوان یک ابرقدرت منطقه ای دردل مظلومان و ستمدیدگان مانند مقاومت لبنان و فلسطین در آمده قسمتی از آن از برکت صبوری و ایمان آزادگان است و در آن شک نکنید.
خانواده بزرگ ایثارگران هرکجا ببینند مصلحت نظام در گروحرکت آنان است لحظه ای میدان را خالی نمی کنند و بسیجی مخلص بی شرط و شروط حضرت آقا هستند و لحظه ای از بدنه نظام فاصله نمی گیرند و همین همت وسلحشوری است که بیگانگان را از هر تعرضی به کشور ما باز می دارد.
در آخر درود می فرستم به آزادگان سرافراز و برای همگی عاقبت بخیری را آرزو دارم.
علی ناییجی -
